Οι γιαγιάδες μας μαθαίνουν την τέχνη της ραπτικής

Τα παιδιά του νηπιαγωγείου ήθελαν να μάθουν να ράβουν. Γι’ αυτό κάλεσαν τις γιαγιάδες τους στην τάξη, ως καταλληλότερες για να τους μεταφέρουν αυτή την γνώση.

Όπως κάθε καλός οικοδεσπότης έτσι και τα παιδιά έκαναν όλες τις προετοιμασίες για την φιλοξενία αυτή.

Πήγαν στο super market για να ψωνίσουν γλυκά για τα κεράσματα.

Έφτιαξαν κέικ και κουλουράκια για το τσάι που θα τους προσέφεραν.

Επισκέφθηκαν το κατάστημα με τα είδη ραπτικής, από το οποίο προμηθεύτηκαν υλικά και εργαλεία.

Τακτοποίησαν και διακόσμησαν την τάξη τους.  Έχοντας ολοκληρώσει όλες τις προετοιμασίες, υποδέχθηκαν τις γιαγιάδες στην τάξη τους.

Εκείνες με τη σειρά τους διηγήθηκαν στα παιδιά πώς έμαθαν να ράβουν και στη συνέχεια οι γιαγιάδες μύησαν τα παιδιά στην τέχνη της ραπτικής.

Ένα υπέροχο πρωινό που πλημμύρισε την τάξη του νηπιαγωγείου συναισθήματα, μια αξέχαστη εμπειρία για όλους μας, με πολλή συγκίνηση και αγάπη, μία μοναδική συνεργασία που θα μείνει ανεξίτηλα χαραγμένη σε όλους.

Γιαγιάδες, σας ευχαριστούμε πολύ και ελπίζουμε σε μία σύντομη νέα επίσκεψη σας!

Μάθημα Χημείας

«Που μπορούμε να βρούμε υλικά για να καλουπώσουμε και να χτίσουμε το δικό μας σπιτάκι; Τι συνταγές χρειάζεται να χρησιμοποιήσουμε για να φτιάξουμε τσιμέντο και τα δικά μας τούβλα;»

Σε αυτά τα ερωτήματα των παιδιων του περσινού νηπιαγωγείου ήρθε να μας απαντήσει η μαμά του Αδριανού, η Έρη που είναι χημικός. Μας μίλησε για το επάγγελμα του χημικού και μας έδωσε τις συνταγές δημιουργίας τσιμέντου και πήλινων τούβλων.


Μας παρουσίασε την εξόρυξη των υλικών και την επεξεργασία τους στα εργοστάσια μέχρι την τελική τους μορφή.

Βασική προϋπόθεση για τον πειραματισμό μας ήταν η ασφάλεια μας. Έτσι, όπως και στα πραγματικά εργαστήρια χημείας, φορέσαμε τον κατάλληλο εξοπλισμό και χρησιμοποιήσαμε τα κατάλληλα εργαλεία.

Ακολουθώντας λοιπόν τις συνταγές, πραγματοποιήσαμε προσμείξεις υλικών, ώστε να κατασκευάσουμε τον σκελετό και τα τούβλα του σπιτιού μας, δουλεύοντας παράλληλα τις μαθησιακές περιοχές και φυσικά δεξιότητες.

Έρη, σε ευχαριστούμε πολύ!!

(από την Σταυρούλα Γαούτση & την Ιωάννα Ελευθερίου, δασκάλες του νηπιαγωγείου 2016-17)

Tι κάνει ένας αρχιτέκτονας;

Στις εξορμήσεις μας στη γειτονιά, παρατηρήσαμε ταμπέλες με επαγγέλματα. Ένα από αυτά ήταν το επάγγελμα του αρχιτέκτονα. Τα παιδιά έκαναν υποθέσεις, διατύπωσαν ερωτήματα σχετικά με το ρόλο του αρχιτέκτονα στην κατασκευή ενός σπιτιού και έτσι καλέσαμε στην τάξη μας τον μπαμπά του Βαγγέλη.

Ο Σόλωνας που είναι αρχιτέκτονας, ήρθε  για να μας δώσει απαντήσεις σαν ειδικός, έχοντας μαζί του όλα απαραίτητα εργαλεία.

Αποσαφήνισε στα παιδιά πως η δουλειά του είναι να σχεδιάζει σπίτια σύμφωνα με τις ανάγκες και τις επιθυμίες του πελάτη. Διευκρίνισε πως ο σχεδιασμός ενός σπιτιού δεν είναι αποκομμένος από το περιβάλλον. Έτσι, μελετήσαμε και συγκρίναμε αρχιτεκτονικά σχέδια με  σπίτια της πόλης και της εξοχής.

Ένα επάγγελμα σαν αυτό του αρχιτέκτονα δε θα μπορούσε να μας δώσει καλύτερη αφορμή από το να ασχοληθούμε με μαθηματικές έννοιες, όπως αυτές του μεγέθους και της κλίμακας.

Για να μας εξηγήσει την έννοια της κλίμακας έφερε σαν παράδειγμα τις ζωγραφιές των παιδιών, τα οποία με τη σειρά τους διαπίστωσαν πως για να χωρέσουν στις ζωγραφιές τους αυτά που θέλουν να αναπαραστήσουν, ζωγραφίζουν αναγκαστικά σε κλίμακα.

Επίσης, με τη βοήθεια ενός μέτρου μέτρησε το ύψος του Βαγγέλη και με το κλιμακόμετρο (εργαλεία του αρχιτέκτονα) σχεδίασε το Βαγγέλη 25, 50 και 100 φορές μικρότερο.

Η τάξη μετατράπηκε σε αρχιτεκτονικό γραφείο και ολοκληρώσαμε την προσέγγιση, μέσω της κατασκευής μακετών βασισμένων σε πραγματικά αρχιτεκτονικά σχέδια. .


Με τα υλικά και τα εργαλεία που μας χάρισε ο μπαμπάς του Βαγγέλη φτιάξαμε τη γωνία της αρχιτεκτονικής στην τάξη μας όπου τα παιδιά συνεχίζουν να πειραματίζονται. Σόλωνα σε ευχαριστούμε πολύ !

(από την Ιωάννα Ελευθερίου & την Σταυρούλα Γαούτση, δασκάλες του νηπιαγωγειου)

Μαθαίνοντας τον κόσμο

Σήμερα Tρίτη 25 Απριλίου 2017, στα πλαίσια της προσπάθειας μας να γνωρίσουν τον πραγματικό κόσμο, τα παιδιά του νηπιαγωγείου είχαν την ευκαιρία να ξεναγηθούν στη κλινική «Ταξιάρχαι».

Οι ιατροί Πάρις & η Σαμάνθα, γονείς του Αντώνη, έδωσαν στα παιδιά πληροφορίες σχετικά με το επάγγελμα τους και την λειτουργία της κλινικής.

Παράλληλα, τα παιδιά είδαν από κοντά πως είναι ο χώρος ενός ιατρείου,

ποια είναι τα μηχανήματα και τα εργαλεία που βοηθάνε τους γιατρούς στη δουλειά τους,

και βεβαίως συνομίλησαν και έθεσαν ερωτήματα στο προσωπικό της κλινικής.

Πάρι και Σαμάνθα, σας ευχαριστούμε πολύ!!

(από την Ιωάννα Ελευθερίου και την Σταυρούλα Γαούτση, δασκάλες του νηπιαγωγειου)

Για μια ζωή που θα αξίζει να βιωθεί

Λίγες σκέψεις με αφορμή την φετινή σχολική χρονιά που επισήμως ξεκινά αύριο:

dsc_0073

1.  Στην χώρα μας, υπάρχει διαχρονικά ένα σαφές έλλειμα κριτικής σκέψης και κατανόησης της εκάστοτε πραγματικότητας.

2.  Συλλογικά, έχουμε συνηθίσει ως κοινωνία τα τελευταία 200 χρόνια, να υιοθετούμε στερεότυπα και να παθιαζόμαστε με αυτά, π.χ.:

  • «οι Τούρκοι είναι κακοί»
  • «Η κλασικη μουσική είναι βαρετή»
  • «Οταν οι αρχαίοι έλληνες έχτιζαν τον Παρθενώνα, οι άλλοι ζούσαν επάνω στα δέντρα» κλπ, κλπ.

3.  Αυτό έχει συμβεί μέσα από μια μακρά διαδικασία «επιβολής» μύθων στην ελληνική κοινωνία, ο οποίοι ταυτόχρονα κολακεύουν την μετριότητα μας και αμνηστεύουν τις αδυναμίες μας, ρίχνοντας πάντοτε το «φταίξιμο» σε κάποιον εξωγενή τρίτο.

4.  Ως αποτέλεσμα, οι σύγχρονοι κάτοικοι του Ελλαδικού χώρου πολύ περισσότερο προσδοκούσαν και προσέβλεπαν στην “από μηχανής” βοήθεια του εξωτερικού παράγοντα και πολύ λιγότερο προσπαθούσαν να προοδεύσουν με ίδιες δυνάμεις. Ηταν σχεδον πάντοτε έρμαιο αποφάσεων τρίτων και σπανίως είχαν πραγματικό έλεγχο της ζωής τους.

img_2771

5.  Στον σημερινό κόσμο όμως, και πολύ περισσότερο στον μελλοντικό κόσμο που σήμερα διαμορφώνεται σε πλαίσια άκρατου ανταγωνισμού, μια θέση ζωής όπως η παραπάνω δεν έχει χώρο, ούτε αξία.

6.  Μέσα σε 10-15 χρόνια το πολύ, το 50% των σήμερα γνωστών επαγγελμάτων είτε θα έχει παντελώς εξαφανιστεί, είτε θα είναι ελάχιστης σημαντικότητας. Αντίθετα, ένα πλήθος νέων θα έχει εμφανιστεί, τα οποία και θα απαιτουν από τον ανθρώπινο παράγοντα αναλυτική, πολυεπίπεδη και συνθετική σκέψη, γρήγορη αντίληψη και μεγάλες ικανότητες επικοινωνίας.

7.  Οι δάφνες επίσης της ιστορικής καταγωγής ή του παρελθόντος μεγαλείου κανέναν δεν θα αφορούν, εάν ο φέρων αυτές δεν θα μπορεί να συμμετάσχει ισότιμα στην δημιουργία του απαιτητικού παρόντος.

8.  Υποχρέωση λοιπόν της εκπαίδευσης, έτσι όπως την αντιλαμβανόμαστε στην Dorothy Snot, είναι να παρακολουθεί την εποχή της και να προσφέρει εγκαίρως στους εκπαιδευόμενους κάθε νέο και σημαντικό εφόδιο.

presentation3

9.  Το νηπιαγωγείο, αντίθετα με ότι κάποιος μπορεί να πιστεύει, είναι μια από τις τελευταίες ευκαιρίες του παιδιού να βάλει ισχυρά θεμέλια για την διαμόρφωση της προσωπικότητα του. Μετά την ηλικία των 5-6 ετών, η «αυτόματη» ικανότητα του εγκεφάλου να μαθαίνει από τα ερεθίσματα του εξωτερικού περιβάλλοντος σχεδόν εκμηδενίζεται και ξεκινά πλεον η εποχής της νοητικής και ενσυνείδητης κατάκτησης της γνώσης.

10.  Αυτό σημαίνει ότι έως την ηλικία πάνω-κάτω των 6 ετών, τα παιδιά πολύ ευκολότερα υιοθετούν συνήθειες και πρακτικές με βιωματικό τρόπο, «αντιγράφοντας» καλά παραδείγματα και πρότυπες συμπεριφορές. Και το πιθανότερο είναι ότι αυτές θα μείνουν χαραγμένες μέσα τους, για πάντα.

img_8888-1

11.  Επανω σε αυτό λοιπόν το σκεπτικό, ξεκινάει αύριο μία ακόμη χρονιά για το νηπιαγωγείο μας. Για μια ακόμη φορά, θα οδηγηθούμε μαζί με τα παιδιά, σε ένα μαγικό ταξίδι, κατά την διάρκεια του οποίου μικροί και μεγάλοι:

  • Θα γίνουμε μια πολύ δυνατή ομάδα, μαθαίνοντας να αξιοποιούμε την διαφορετικότητα κάθε ατόμου για το καλό του συνόλου
  • Θα μάθουμε να συζητάμε διαλογικά, να σεβόμαστε την αντίθετη άποψη και θα μάθουμε να λύνουμε μόνοι τα προβλήματα μας. Θα ορίσουμε μόνοι τους κανόνες της τάξης μας και θα φροντίσουμε μόνοι να βρούμε τους τρόπους που θα κάνουν την σχολική μας ζωή να κυλάει με τον καλύτερο τρόπο
  • Θα εξερευνήσουμε με ενθουσιασμό, μόνο ότι αποφασίσουμε ότι μας ενδιαφέρει, χωρίς να υπάρχει άλλος περιορισμός σε αυτό πέρα από την ατομική και συλλογική μας επιθυμία
  • Θα αναλάβουμε μόνοι μας όλες τις υποχρεώσεις που απορρέουν από την κοινή ζωή μιας τάξης, για μια ολόκληρη χρονιά. Ταυτόχρονα όμως, θα έχουμε και όση ελευθερία απαιτείται ώστε να εκπληρώνουμε τις υποχρεώσεις αυτές με βάση τις δικές μας επιθυμίες και εντός των πλαισίων λειτουργίας της τάξης
  • Θα ανακαλύψουμε βιωματικά τις σημαντικές αξίες της ζωής και θα μάθουμε να σκεφτόμαστε και να δρούμε ορθολογικά, συνδέοντας την ζωή του σχολείου με τον πραγματικό κόσμο, την πόλη, τις οικογένειες μας και την συναρπαστική καθημερινότητα.

Αυτά και άλλα πολλά θα πετύχουμε, για μία ακόμη χρονιά, μαζί με τα παιδιά και θα βάλουμε έτσι τις βάσεις ώστε να χτίσουν οι απόφοιτοι μας μια συναρπαστική ζωή, επάνω σε αξίες γερές και πολύτιμες.

15356133300_917cd9545f_o

Στην ελευθερία, στην εξωστρέφεια, στην ομορφιά, στην αποδοχή, στην συνεργασία, στην εμπιστοσύνη, στην αυτοπεποίθηση, στον οραματισμό, στην αποφασιστικότητα, στην δίψα για πρόοδο και εξέλιξη.

Και ενστερνιζόμενα με ενθουσιασμό όλα τα παραπάνω, τα παιδιά μας θα είναι έτοιμα να βγουν στον κόσμο και να ζήσουν μια ζωή που θα αξίζει να βιωθεί.

Καλή μας χρονιά!

Business moms in kindergarten!

Προς το τέλος της χρονιάς, στην τάξη μας λειτουργούσαν δύο νέες γωνιές για συμβολικό παιχνίδι. Το μαγαζάκι μας και το κομμωτήριο.

DSC01120
Δυσκολευόμασταν όμως ως προς τον τρόπο λειτουργίας τους…
Ποια διαφορετικά επαγγέλματα εμπλέκονται στα αληθινά εστιατόρια και κομμωτήρια; Ποιος ο ρόλος καθενός; Πως λειτουργούν στην πραγματικότητα; Τι λείπει από τις γωνιές μας;

DSC01094

Για να απαντηθούν τα παραπάνω ερωτήματα καλέσαμε τις μαμάδες της Αριάδνης και της Ζωής. Η Φιλύρα και η Αντριάνα είναι ειδικές στις επιχειρήσεις!

DSC01108

Αφού καταγράψαμε μαζί τους το προσωπικό που χρειάζεται κάθε επιχείρηση αντίστοιχα και τι χρειάζεται να κάνουμε για τις γωνιές μας, πραγματοποιήσαμε παιχνίδια ρόλων.

DSC01097

Στη συνέχεια χωριστήκαμε σε δύο ομάδες ώστε να οργανωθούν καλύτερα οι γωνιές μας!

DSC01103

…και το παιχνίδι μας έγινε ακόμα πιο δημιουργικό!

DSC01111

Φιλύρα και Αντριάνα σας ευχαριστούμε πολύ!

DSC01113

Επίσκεψη του νηπιαγωγείου στο 27ο Δημοτικό Σχολείο Αθηνών

Η μετάβαση των παιδιών από το Νηπιαγωγείο στο Δημοτικό, αποτελεί μία πολύ σημαντική φάση στη ζωή τους.

IMG_2434

Προϋπόθεση και βασικός στόχος στο Νηπιαγωγείο για να επιτευχθεί η ομαλή μετάβαση, είναι η κατάλληλη προετοιμασία των παιδιών συναισθηματικά, κοινωνικά και γνωστικά.

IMG_2460

Όμως, το νέο περιβάλλον εκτός από προσδοκίες και ενθουσιασμό κρύβει και ανησυχίες. Η επίσκεψή μας στο  27o Δημοτικό Σχολείο Aθηνών στο οποίο η Εύα, μαμά του Γιώργου, είναι δασκάλα της πρώτης Δημοτικού, έδωσε την ευκαιρία στα παιδιά του νηπιαγωγειου μας να έλθουν σε επαφή με το νέο περιβάλλον που τα περιμένει από την επόμενη χρονιά.

IMG_2368

Η Εύα, είχε προετοιμάσει για εμάς μία πολύ θερμή υποδοχή στο σχολείο της, για την οποία είχε κινητοποιήσει δασκάλους, μαθητές και γονείς – οι οποίοι μάλιστα φρόντισαν να ετοιμάσουν και ένα γλυκό για να προσφέρουν στα παιδιά!

IMG_2406

Ξενάγησε τα παιδιά σε όλους τους χώρους του σχολείου και ύστερα μας φιλοξένησε στην τάξη της, όπου μαζί με τους μαθητές της έδωσαν απαντήσεις στα ερωτήματα των παιδιών – αλλά και συνομίλησαν μαζί μας για τα θέματα που αφορούν την καθημερινότητα του σχολείου στην πρώτη δημοτικού.

IMG_2439

Φεύγοντας από το σχολείο, τα παιδιά ήταν ενθουσιασμένα. Εύα, σε ευχαριστούμε πολύ για την μοναδική εμπειρία!

(από την Σταυρούλα Γαούτση και την Ιωάννα Ελευθερίου, δασκάλες του νηπιαγωγείου)