Για να γνωριστούμε καλύτερα

4

Με αφορμή μια ιστορία, πειραματιστήκαμε στο νηπιαγωγείο με διαφόρων ειδών κούτες. Τις μεταμορφώσαμε σε σπιτάκια, σε διαδρόμους, σε τούνελ, σε …

1

Στη συνέχεια, τις στολίσαμε με χρώματα και συμφωνήσαμε να τις γεμίσουμε με προσωπικά αντικείμενα μέσω των οποίων, κάθε παιδί να παρουσιάσει στην υπόλοιπη ομάδα τον εαυτό του!

3

Έτσι και έγινε! Οι κούτες ταξίδεψαν στα σπίτια των παιδιών και γέμισαν με ξεχωριστές πληροφορίες για τον εαυτό τους.

6

Η χαρά και το ενδιαφέρον της ομάδας, κατά τις παρουσιάσεις των κουτιών ήταν εντυπωσιακή!

2

Κάθε παιδί «εκτέθηκε» στην ομάδα με ευκολία, συζήτησαν μεταξύ τους, βρήκαν κοινά στοιχεία (αγαπημένη ταινία, αγαπημένο φαγητό κοκ.), τα μοιράστηκαν και σίγουρα αλληλογνωρίστηκαν καλύτερα!

8

Τις επόμενες μέρες, παρατηρήσαμε ότι τα παιδιά άρχισαν να κάνουν διαφορετικές επιλογές συντρόφων, κατά το ελεύθερο παιχνίδι!

Τόσο απλά….

9

(από την Ιωάννα Ελευθερίου & την Σταυρούλα Γαούτση, δασκάλες του νηπιαγωγείου)

Advertisements

Για αυτά τα παιδιά που καθημερινά μας εκπλήσουν….

Τον προηγούμενο μήνα, κατά την διάρκειας της έρευνάς για το ανθρώπινο σώμα, τα παιδιά έφεραν στο σχολείο διάφορα βιβλία που αφορούσαν στο θέμα μας.

Κάποια στιγμή, διαπιστώσαμε πως ένα από αυτά τα βιβλία είχε καταστραφεί. Στη συζήτηση που ακολούθησε συμφωνήσαμε ότι το βιβλίο δεν μπορεί να επιστραφεί έτσι. Έπρεπε να βρούμε μία λύση.

Τα παιδιά πρότειναν να το επισκευάσουν, να ζητήσουν χρήματα από τους γονείς τους ή να βγάλουν χρήματα από τους κουμπαράδες τους έτσι ώστε να αγοράσουν καινούργιο.

Όμως, καμία από τις παραπάνω λύσεις δεν έβρισκε σύμφωνη όλη την ομάδα – μέχρι που κάποιος πρότεινε να φτιάξουμε «κάτι» και να το πουλήσουμε, ώστε να συγκεντρώσουμε χρήματα. Το τι και το πού, αποδείχθηκε εύκολο.

IMG_3268

Τα παιδιά έκαναν ζωγραφιές πάνω σε φελιζόλ και στη συνέχεια πούλησαν τα έργα τους την ημέρα της χριστουγεννιάτικης γιορτής. Κατάφεραν να συγκεντρώσουν από τις πωλήσεις 33 ευρώ. Και έτσι, μία ομάδα πήγε και αγόρασε το βιβλίο ώστε να αντικαταστήσουμε το κατεστραμμένο.

IMG_0954

Όμως, από αυτά τα χρήματα περίσσευσαν 18 ευρώ. Όταν ρωτήσαμε τα παιδιά τι θα μπορούσαμε να κάνουμε με αυτά τα χρήματα, πρότειναν:

  • να αγοράσουμε στολίδια για το δέντρο
  • να τα αφήσουμε στο ταμείο της τάξης για να αγοράζουμε αυτά που χρειαζόμαστε
  • να τα διαθέσουμε για να κάνουμε ψώνια για μία γιορτή που ετοιμάζουμε στην τάξη
  • να τα δώσουμε σε ανθρώπους που έχουν ανάγκη. Και πιο συγκεκριμένα, να πάμε να ψωνίσουμε για τα παιδιά των προσφύγων.

Η συζήτηση άναψε. Και τα παιδιά άρχισαν να μιλούν για όσα έχουν ακούσει για τους ανθρώπους που αναγκάζονται να φύγουν από την χώρα τους επειδή κινδυνεύουν, διηγήθηκαν ιστορίες για οικογένειες και παιδιά προσφύγων, περιέγραψαν το πώς αισθάνθηκαν όταν εκείνοι με τον δικό τους τρόπο πρόσφεραν την βοήθειά τους.

Η ομάδα έπρεπε να αποφασίσει. Και έτσι, οι προτάσεις μπήκαν σε ψηφοφορία. Τελικά με μεγάλη πλειοψηφία, υπερίσχυσε η πρόταση της αγοράς ειδών πρώτης ανάγκης για τις οικογένειες των προσφύγων.  Η ικανοποίηση για αυτή την απόφαση φάνηκε αμέσως στα πρόσωπα των παιδιών. Την ίδια κιόλας στιγμή, μία ομάδα παιδιών έφυγε από την τάξη και πήγε στο super market για να ψωνίσει.

Λίγο αργότερα, τα παιδιά επέστρεψαν έχοντας αγοράσει νερά, χυμούς, μπισκότα, κρουασάν για τα παιδιά των προσφυγων, γεμάτα ενθουσιασμό και χαρά γι’ αυτό που είχαν κάνει. Ως δασκάλες, νιώσαμε πολύ περήφανες και συγκινημένες για τα παιδιά μας. Για αυτά τα παιδιά που καθημερινά μας εκπλήσσουν με τις ιδέες, τις δυνατότητες, τις ικανότητές τους , για την υπευθυνότητα αλλά κυρίως για την ευαισθησία τους. Τους αγαπάμε πολύ. Μπράβο τους!

(από την Ιωάννα Ελευθερίου και την Σταυρούλα Γαούτση, δασκάλες του νηπιαγωγείου)

Συμμετοχική δημοκρατία στο νηπιαγωγείο

Υπάρχει μόνο ένας τρόπος να δημιουργήσεις χρήσιμους πολίτες – και όχι πειθήνια  πρόβατα, σε μια δημοκρατία: να μάθεις τα παιδιά να σκέπτονται για λογαριασμό τους, από μικρά.

IMG_0053

Η φετινή τάξη του νηπιαγωγείου ξεκίνησε με την λογική της δημιουργικής αμφισβήτησης, σε όλα. Παραδείγματα:

  • Γιατί την δομή της τάξης να την αποφασίζουν οι δασκάλες και όχι τα παιδιά?
  • Γιατί τα χρώματα της τάξης να τα αποφασίζει η διεύθυνση του σχολείου και όχι οι μαθητές?
  • Γιατί να τρώμε δεκατιανό μια συγκεκριμένη ώρα και όχι την ώρα που πραγματικά πεινάμε?
  • Γιατί να πηγαίνουμε στο κολυβητήριο επειδή το θέλουν οι γονείς μας και όχι εμείς?

Επάνω σε αυτό το τελευταίο, έχει γίνει ήδη πολύ κουβέντα. Το σχολείο μας χρόνια συνεργάζεται με τις Νηρηίδες και το κολυμβητήριο του ΟΑΚΑ και είμαστε πολύ χαρούμενοι για αυτό.

Τα παιδιά όμως, όταν τους δώσεις βήμα, έχουν την δική τους άποψη:

  • Κάποιοι διαφωνούν με την ένταση της προπόνησης, ενώ άλλοι την θεωρούν χαλαρή.
  • Κάποιοι θέλουν περισσότερες βουτιές και κάποιοι καθόλου.
  • Σε άλλους αρέσει οι δάσκαλοι κολύμβησης να είναι αγόρια ενώ σε άλλους, όχι. Και πάει λέγοντας….

Μετά από εκτεταμένη συζήτηση λοιπόν μέσα στην τάξη, όπου δόθηκε στα παιδιά η δυνατότητα να εκφράσουν τις ανησυχίες τους, τέθηκε το ερώτημα: τι θα κάνουμε φέτος, θα πάμε στο κολυμβητήριο? και αν ναι, θα πάει όλη η τάξη μαζί, ή όσοι διαφωνούν θα μένουν στο σχολείο?

Στην Dorothy Snot, θέλουμε τα παιδιά να αποφασίζουν. Μπορεί εμείς οι ενήλικες (δάσκαλοι και γονείς) να ορίζουμε το γενικό πλαίσιο λειτουργίας, τα παιδιά όμως είναι που καθημερινά, μέσα σε αυτό το πλαίσιο, δρουν και αντιδρούν.

Και επειδή την καλή απόφαση την παίρνει ο σωστά ενημερωμένος πολίτης, τα παιδιά και οι δασκάλες αποφάσισαν να επισκεφθούν το ΟΑΚΑ, πριν ξεκινήσει η κολυμβητική χρονιά, και να συζητήσουν με την Πέτη, την υπεύθυνη των Νηρηίδων. (Πέτη, σε ευχαριστούμε!)

IMG_0038

Εχθές λοιπόν Πέμπτη 1η Οκτωβρίου, τα παιδιά πήγαν για πρώτη φορά στην ζωή τους στο ΟΑΚΑ χωρις τον κολυμβητικό τους εξοπλισμο. Σκοπός ήταν να εκθέσουν τις απορίες και τους προβληματισμούς τους στην Πέτη και να πάρουν απαντήσεις. Και έτσι και έγινε….

IMG_0046

Τους έπεισε η Πέτη? Καθησύχασε τους φόβους τους? Θα φανει τις επόμενες 2-3 μέρες.

Οτι και νά έγινε όμως, όλη αυτή η διαδικασία ήταν ένα ακόμη βιωματικό μάθημα συμμετοχικής δημοκρατίας. Μια πολιτική πράξη, όπως μου είπε και ο φίλος μου ο Χρήστος, με μακροπρόθεσμο όφελος για τα παιδιά και για την κοινωνία που αυτά θα χτίσουν. Και η οποία σίγουρα θα είναι καλύτερη απ’ την δική μας.

IMG_0037